1977 yılında YÖRÜKOĞLU SÜT SANAYİ adı altında ve 1 ton / gün kapasite ile üretime başlamıştır. 1991 yılında YÖRÜKOĞLU SÜT ve ÜRÜNLERİ SANAYİ TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ adını alan işletme 40 ton / gün kapasite ile üretimine devam etmiştir.

İnsan sağlığının önemi ve gün geçtikçe ilerleyen teknoloji ile tüketicinin yoğun talepleri gözönünde bulundurularak, daha hijyenik ortamlarda ve standart kalitede hizmet vermek amacı ile 1993 yılında Akdeniz Organize Sanayi Bölgesinde modern tesisilerinin temeli atılmıştır. 5000 m²'lik kapalı alana ve 120 ton / gün kapasiteye sahip olan işletme 1996 yılı Ağustos ayında üretimine başlamıştır.

1965 yılının soğuk bir Şubat akşamı üç günlük uğraşlar sonucu nerede ise Antalya‘nın yarısına doğum yaptırmış Melek ebe sayesinde dünyaya gözlerimi açtım. Çok güzel geçen çocukluk yıllarım babamın bana “bak bu senin kardeşin” dediği gün ile birlikte bir anda kıskançlık krizlerinin hat safhaya ulaştığı yıllara dönüştü. Kardeşim sayesinde şimdi gurur ile taşıdığım ismimden bile nefret ediyordum. Neyse ki okul yılarımın başlamasıyla bu krizlerim de azaldı. İlk Orta ve Lise’yi Antalyada bitirdim, çok kısa süren Fen Fakültesi Matematik maceramı Uzay Geometrisi hocamın katkıları sonucunda bırakıp ertesi yıl Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesini kazandım. Bu Fakültenin benim için bulunmaz bir yer olduğunu okula başlamamla birlikte anladım. Çünkü ben spor yapmayı seven bir insan olarak spordan ve sporcudan çok hoşlanan hocaların çoğunlukta olduğu bir Fakülteye gelmiştim. Bu durum benim derslerime de iyi yansıdığı gibi, hocalarla diğer öğrencilerden farklı olarak kurduğumuz karşılıklı ilişkiler sayesinde mesleğimi de sevmemi sağlamıştır. Üniversiteden 1989 yılında mezun oldum ve kısa bir süre sonra halen çalışmakta olduğum Kimta’da iş hayatına başladım.1990 yılında okul yıllarından arkadaşım Emine ile evlendim, kısa bir süre sonra kızımız Zeynep dünyaya geldi. Rotary ailesine iki yıl önce sevgili arkadaşım Ziya’nın beni önermesiyle katıldım. Aslında Rotary bana yabancı değildi fakat Rotary’nin iç dünyası bana uzaktı. Sizleri tanıdıkça ve dostlukları geliştirdikçe sizlerden çok şeyler alabileceğimi, belki de küçük de olsa bu aileye bir katkım olabileceğine inanıyorum. Bu duygular beni bu kuruma daha fazla bağlıyor.

Hepinize Rotaryen sevgi ve saygılarımla.

Devamla ilgili sorunumuz en azından sayısal anlamda devam ediyor. Aralık ayında %64’lük bir ortalamaya razı olmak durumunda kaldık. Aslında bu oranı belirleyen unsurlar biraz “garip”. Bu da ne demek diye soruyorsanız, önce aşağıdaki istatistiğe bir göz atmanızı önerelim...

%100 = 17 Üye

% 75 = 12 Üye

% 50 = 8 Üye

% 25 = 8 Üye

% 0 = 5 Üye

...sonra da açıklayalım. 17 üyenin tüm toplantılara katıldığı bir kulüpte nasıl olur da bu kadar düşük bir ortalama çıkar sorusunun yanıtı zaten yukarıda açıkça görülüyor. 5 üyemiz Aralık ayında yapılan 4 toplantının hiçbirine katılmamış. 8 üyemiz de sadece bir toplantıda hazır bulunmuşlar. Başka sorusu olan??????????

Hiç unutmuyorum; geçtiğimiz hafta, soğuk ve puslu bir Antalya akşam üstüsü alacakaranlığında Genel Yayın Yönetmenim Hülagu Şencan beyefendi beni telefonla aradı. Sesi, günün mana ve ehemmiyetine uygun olarak soğuk ve resmiydi. Derhal, Bay Murat Ticaret Merkezi İkiz Kulelerinde bulunan ofisine gelmemi istedi. Doğal olarak heyecanlandım, yoksa ekonomik kriz gerekçesiyle bültendeki görevimden istifa etmemi mi isteyecekti. Benim bildiğim gelmemi istediği yer kendi oteli ve anımsayabildiğim kadar dört katlı tek bir kütle. Üstüne ikiz kuleleri ne zaman dikti acaba? Endişelerimi bertaraf etmek için; müsekkin niyetine ofisimde bulundurduğum viskimden yeterince içtiğimi düşünerek içtim. Galiba yeterince diye ifade edilebilecek dozu kaçırmışım ; çünkü dikkatle temaşa edince şişeninin yarısının eksildiğini tebarüz ettim. Kaykıldığım deri başyazar koltuğundan ayağa kalkamadım bile. Yardımcılarım ve özel şoförüm, beni içine yığıldığım ve adeta ters dönmüş hamam böceği misali debelendiğim koltuğumdan nezaketle çekiştirerek çıkardılar.

Arabama binerken; daha doğrusu içine, yardımcılarım tarafından kaktırılırken, her şeyi çift gördüğüm hususunda kuşkulandım. Buna rağmen bana en yakın kontak anahtarı deliğini seçerek arabamı çalıştırdım. Arabamı kullanırken; tabi ki en yakın direksiyonu seçtim ki, sürüş esnasında araç üzerinde tam hakimiyet sağlayabileyim amacıyla, ama; diğer direksiyonu niye ilaveten monte etmişler acaba düşüncesiyle. Doğrusu ikinci direksiyon gereksiz bir masraf gibi geldi bana. Bu keşfimi; ilk yazımda, her biri birbirinden değerli okuyucularımla paylaşmaya karar verdim.

Hülagu’nun iş mekanına ulaşınca; gerçekten de otelin yanında, aynısından bir otel daha konuşlanmış olduğunu hayretle gördüm. Hava puslu ve de kafamın; kararınca içtiğim viski nedeniyle bulanık olması hasebiyle, her iki binanın da üst katları sis içinde net olarak görülemiyordu ama ikiz kuleleri diktiğini zekam sayesinde anlamış oldum. Kendisine ve iş bitiriciliğine olan hayranlığım bir kat daha arttı. Zatını daha önceki ziyaretlerimde; bir çay ikramıyla beni başından savdığı için; otelin barından, kendime, onun adına en pahalısından bir konyak ısmarladım. Kadehi bir dikişte yuttum, eksileni barmene tamamlatıp; kadeh elimde odasının kapısını tıklattım. İşsizlik korkusu ve heyecandan olsa gerek; koltuk sanısıyla, Şima’nın üstüne oturmuş olduğumu; o, beni popomdan ısırınca anladım. Genel yayın yönetmenim; uzatmadan konuya gireceğim dedi .Ve ekledi; yazılarında bir münasebetle konuyu denk getirip, sürekli Hülya’dan söz ediyorsun. Bu adeta sende bir takıntı haline geldi; bu takıntını kendi kendine aşmayı temin edemiyorsan, her türlü masrafı göze alıp; ki sen buna muktedirsin bir akıl doktoruna görünmelisin. Senin gibi önemli bir yazar, mümtaz şahsiyetine uygun vakur bir tavırla rafine yazmalı, ve bu meyanda sana verdiğim böyle bir olanaktan faydalanmalı, topluma mesajlar vermelidir diyerekten sözünü tamamladı ve üstüne bir bardak su içti. Biliyorsunuz; Serdar Turgut adlı bir yazar, günlük bir gazetede yazdığı makalelerinde sürekli karısı Rana’dan bahsediyor. Sonradan duyduğuma göre; bu yazarın eşi, Hülya’yı kıskanmış. Sanırım; Serdar, Hülagu’nun okuldan mı ne? arkadaşı olduğu için kendisinden ricacı olmuş. Ben de; bu münasebetle, genel yayın yönetmenimi kırmamak adına, karımdan bu hafta hiç söz etmedim. Kendi kendimi tababet yardımına ihtiyaç duymadan aştım. Arz ederim efendim...

Saygılarımla;

SİZİN KÖŞENİZ...

KÖPEK NEDİR?
1. Köpek evde gözüne bir yer kestirir oradan onu kaldırmanın imkanı yoktur.
2. Köpek içerki odada bir cips paketi açsanız sesi duyar, ama aynı odada siz ona bir şey söylediğinizde duymaz.
3. Köpek aynı anda hem aptal hem sevimli görünebilir.
4. Köpek siz mutsuzsanız ulumaya baslar.
5. Siz oynamak istediğinizde köpek de oynamak ister.
6. Siz yalnız kalmak istediğinizde köpek yine de oynamak ister.
7. Köpek eşyalarını her tarafa bırakır.
8. Köpek ağzıyla iğrenç şeyler yaptıktan sonra sizi öpmeye çalışır.
9. Köpek sizinle tanışır tanışmaz hemen ilgi bekler.

SONUÇ: Köpekler yumuşacık tüylerin altına saklanmış erkeklerdir.

BÜLTEN KOMİTENİZDEN...