“Okan KOLOĞLU Y. Mimar. 1962 yılında İstanbul’da doğdu. İlk, orta, lise tahsilini Özel Işık Lisesinde tamamladı. 1979 – 80 döneminde Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Fakültesine girdi. 1985 yılında aynı okuldan Y. Mimar olarak mezun oldu. Çeşitli büro ve şantiye deneyimlerinden sonra 1990 yılında eski Belediye Başkanlarından Yener Ulusoy’ un şirketine proje müdürü olarak Antalya’ya yerleşti. 1992 yılında kendi Mimarlık ve İç Mimarlık bürosunu kurdu.17 senedir Mimarlık sanatının içinde olan Okan Koloğlu çok sayıda ödül sahibidir. Halen, Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mezunları Derneği Antalya Şube Başkanlığı ve Akdeniz Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi İç Mimari bölümünde Öğretim Görevlisi görevlerini sürdürmektedir.” Sözleriyle konuğumuzun özgeçmişi hakkında bilgiler verdikten sonra konuşmasını yapmak için Sn. Okan Koloğlu’ nu kürsüye davet etti.

• Okan KOLOĞLU;

“Sobacılar Çarşısı Yenileme Geliştirme ve İş Merkezi projesi 19 proje arasından seçilerek birinci oldu. Bu projenin arsasında vakıf ve şahıslardan oluşan mülkiyet sorunu bulunuyor.Projeyi paylaşmak çok zor. Bu nedenle projeyi paylaşılabilir bir proje olarak düşündük. Meydan yaratabilirmiyiz, insanları bu mekanda buluşturabilirmiyiz diye projeyi zorladık. Mevcut esnafın konumu ve istekleri projenin kendisini oluşturdu. Bakırcılar ve kalaycılar sokağı oluşturduk. Otopark sorununu çözdük. Sakatların yaşamasını ve dolaşmasını sağladık.Turist otobüslerinin indirme bindirme yapabileceği duraklar oluşturduk.İnşaat esnasında otantik malzeme kullanmaya çalışacağız. Projede belirlenen esnaf nitelikleri dışında, kuyumcu derici gibi bu iş merkezinde istenmeyen iş alanlarının açılmasına mani olmak için plan lejantına yapılamayacak iş kollarını deşifre ettik. Yakın bir tarihte inşaat ruhsatı alınacak olup proje Muratpaşa Belediyesinde bu nedenle beklemektedir.”

Sözlerini tamamlayan konuşmacımıza, plan lejantına yapılamayacakları değil de yapılacakları yazarsanız ileride düşündüklerinizin gerçekleşmesini daha iyi sağlarsınız diye bir görüş belirtildi.

İlk, orta ve lise öğrenimimi Ordu’da tamamladım. Lise öğrenimim sırasında bir Astrofizikçi olan Fizik dersi öğretmenim beni Astronomi ile tanıştırdı ve 1981 yılında girdiğim Ege Üniversitesi, Fen Fakültesi, Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü’nden “Astronom” unvan’ ını alarak, birincilikle mezun oldum.Üniversite üçüncü sınıf öğrencisi iken Tıp Fakültesi dördüncü sınıf öğrencisi olan eşim Kubilay ile tanıştım. Mezun olduktan sonra Ordu’ya döndüm ve yeni açılan Ordu Anadolu Lisesi’nde Fen Bilgisi ve Fizik öğretmenliğine başladım. Öğretmen olabilmek için o yıl uygulanan yeterlik sınavında Türkiye üçüncüsü oldum. Elbistan’a tayinim çıktı; gidemedim. Ordu’da yine aynı lisede sözleşmeli olarak öğretmenliğe devam ettim. Tek öğretmen olarak yürüttüğüm, oldukça yoğun geçen iki buçuk yıldan sonra öğrencilerimi çok sevmeme rağmen öğretmenliği bıraktım. Kubilay’da bu arada mezun olmuştu. 1987 yılında, önce Ordu’da sonra İzmir’de yapılan törenlerle evlendik.

Dokuz ay kadar Kubilay’ın mecburi hizmet yaptığı Manisa’nın Salihli ilçesinin Adala nahiyesinde oturduk. Yeşillikler içinde, Demir köprü Barajı’nın suyunun aktığı çok güzel bir yerdi. Yaşamımın en çok dinlenip, gönlümce kitap okuduğum dönemi o aylardır. Eşim TUS-Tıpta uzmanlık sınavında Cumhuriyet Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıkları ihtisasını kazanınca 1988 yılında Sivas’a taşındık. O yılın 3 Kasım’ında oğlumuz Erdoğan dünyaya geldi. Bir buçuk yaşına geldiğinde idealim olan akademisyenlik hayatına Cumhuriyet Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Fizik Bölümü’nde Araştırma Görevlisi olarak başladım. Cumhuriyet Üniversitesi’nde Astronomi ana bilim dalı olmadığı için yüksek lisansımı deneysel fizik üzerine yaptım. Oğlumla beraber yüksek lisans tezimi yazdım. Bu arada kitaplarımın çoğu O’ nun kaşla göz arasında attığı çizgilerle doldu.

1992 yılında Kubilay ihtisasını ben de yüksek lisansımı tamamlayınca yine önemli bir karar aşamasına gelmiştik; “nereye yerleşelim?” Tam bir tesadüf, daha önce hiç görmediğim Antalya’ya, bu doğa harikası ve Türkiye’de yaşanılacak en güzel yer dediğimiz bu şehir’ e 1993 yılında yerleştik. Kubilay görevine 1992 Haziran ayında Antalya Devlet Hastanesi’nde başlamıştı. Akdeniz Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi’nin Fizik Bölümü henüz kurulmamıştı. Zorlu geçen bir ayrılık döneminden sonra nihayet 1993 yılının Mart ayında ben de Akdeniz Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Kimya Bölümü’nde uzman kadrosunda görevime başladım. 1994 yılında Fizik Bölümü’ne uzman olarak atandım. Aynı yıl teorik fizikte doktora eğitimime başladım ve 1996 yılında Fizik Bölümü’nde Araştırma Görevlisi olarak görevime devam ettim. 1998 Temmuz ayında kızımız Ece dünyaya geldi. Doktora tezimi de kızımla yazdım. 1999 yılında doktora eğitimimi tamamladım. Şu anda yardımcı doçent olarak üniversitedeki görevime devam ediyorum

Üniversitenin Burs ve Sosyal Hizmetler Kurulu üyeliğim aktif olarak 2000 yılından beri devam etmektedir. Aynı zamanda Fen_edebiyat Fakültesi Geliştirme ve Kalkındırma Derneği’nin yönetim kurulu üyesiyim. Diğer üye olduğum dernekler Türk Astronomi Derneği ve Türk Fizik Derneği’dir.

Üniversitede yoğun ders yükü, öğrenciler, yayın ve projelerden kalan zamanımda kitap okumak ve resim yapmak en büyük tutkum. Ailemle bir arada olduğum her an, kızımla alışverişe çıkmak, müze ve parkları gezmek, sinema ve tiyatroya gitmek, Mozart ve Ravel’i dinlemek en büyük keyfim. Kızım şimdi 4, oğlum ise 13 yaşında; bu yıl Antalya Koleji İlköğretim kısmından mezun oldu ve şimdi Adem Tolunay Anadolu Lisesi’ne devam ediyor.

25 Mayıs 2002 tarihinde eşi ve kendisi çok değerli dostlarımız olan sevgili Dr. Fatma Kızılırmak’ın önerisi ile Rotary ailesine katıldım. Ordu Rotary Kulübü kurucu üyelerinden ağabeyim Bahtiyar Köksal aracılığı ile tanıdığım Rotary Kulübü’nün bir üyesi olmaktan ve Antalya Rotary Kulübü’nde bulunmaktan gurur duyuyorum.

Rotaryen sevgi ve saygılarımla,

Antalya'nın iki büyük plajı olan Lara ve Konyaaltı arasında kalan bölgedir. Çeşitli noktalardan karadan dalış yapılabileceği gibi tekne de kullanılabilir. Falez oluşumları yerine göre olmak kaydı şartıyla 14 metreden 25 metre derinliğe kadar inerler. Daha sonra dip yapısı yerini kumluğa ve mil tabakasına bırakır. Bu yüzden en enteresan noktalar ilk 20 metre civarındadır. Daha ileri gitmek çölde gezinti yapmak gibidir ve görülebilecek şeyler otomobil lastikleri, pet şişeler, içecek tenekeleri olacaktır. Giriş kolaylığı açısından tercih edilen yerlerden biri Konyaaltı plajına inen varyantın altıdır. Bu bölgede kayalık kesim 25 metreye kadar iner ve suyun altında falezleri ve üzerindeki canlı yaşamını görmeye imkan kılar.

Antalya şehir merkezinin batısında kalan ve Antalya limanına bir kaç kilometre uzaklıkta olan bu küçük ada dalıcıların ilgisini çeken diğer bir bölgedir. Adanın ufaklığı ve yapısının uygun olmaması, üzerinde yerleşim bulunmamasının nedenlerindendir. Sahile bakan batı yakası sığ bir derinliğe sahip olup (maksimum 8 metre) dip yapısı genelde kumdur. En ilgi çekici bölümü kuzey doğu yakasıdır ve kayalık dip yapısı 22 metreye kadar inmektedir. Aynı zamanda doğusunda ufak bir mağaranın olması dalıcılar için hoş bir sürpriz teşkil eder. Batıdan esen poyraz dalga yaratmamasına rağmen rüzgar şiddetine bağlı olarak kuvvetli yüzey akıntılarına neden olur. Güneyden esen rüzgarlar o bölgede büyük dalgalar yaratabilirler. Sadece dalıcıların değil günlük tekne gezisine çıkanların da ilgi odağı olduğundan yoğun bir tekne trafiğine sahiptir.

Sevgili Dostlarım,
Antalya hakkında sizlere her hafta aktardığım bilgiler www.antalya-ws.com adresinden alınmıştır.
Sevgi ve saygılarımla..

15.10.2002 tarihinde yaptığımız 251.toplantımızda konuşmacı konuğumuz üyelerimizden Rtc.Ayşen Kocakanat idi. Bizlere debating (münazara) konusunda bilgiler verdi ve toplantımızda 2 uygulama yaptık. Çok keyifli geçti, çünkü insanın inanmadığı bir konuyu savunabilmesi gerçekten zor fakat geliştirici.Gündelik hayatta hepimiz maalesef benzer durumlarla karşılaşabiliyoruz, bu tip çalışmalar insanı geliştiriyor ve iş hayatına hazırlıyor. Ayşen arkadaşımıza buradan çok teşekkür ediyorum. Bu çalışmayı bundan sonraki toplantılarımızda da yapmayı planlıyoruz.

Ekim ayının en önemli haberi 3 yeni üyemizin bizlere katılmış olması...Bir üye adayımız da sırada bekliyor.Rotaract ailemiz sevgili Serhan, Nagihan ve Günnur'un katılımıyla daha da büyüdü, sevgili Melek de önümüzdeki toplantımızda üye olacak. Ailemiz gittikçe büyüyor, bu da bizleri daha keyifli ve yeni projelere daha hevesli yapıyor.

Rotary ailesinin 29 Ekim Cumhuriyet Bayramını en içten dileklerimle kutlar, Rotaract sevgi ve saygılarımı sunarım.

Rtc.Ecz. Özlem M. Çakır (Çölkesen)

Bütün varlıklarını paraya çevirdiler.

Piyasadaki bütün haki kumaşları satın aldılar . Depoları bu  renkteki kumaşlarla doldu.

Ancak; kimsenin haki renkteki kumaşlara talip

Olmadığını gördüler İki kafadar artık iflasın eşiğine gelmişlerdi.

Moiz ve Aron dertli dertli oturuyorlardı. Bıçağın kemiğe dayandığı bir gün kapı çalındı ve içeriye bir albay girdi.

Sizde haki renkli kumaş var mi? diye sordu.

Kulaklarına inanamadılar.-Evet albayım var, gösterelim, dediler.

Albay dikkatle kumaşları inceledi "çok beğendim" dedi. "Bu sene askerlere 200 bin, subaylara 50 bin adet

Haki Renkte elbise yaptıracağız. Ancak tabii ki benim tek başıma beğenmem yetmez.

General’ iminde olur demesi lazım. Bana bir parça numune verin yarın saat

12.00 ye kadar telgraf çekersem iptal ettim demektir. Eğer telgraf

Gelmezse kumaşları kesip imalata başlayabilirsiniz.Ve albay numuneyi alarak gitti.

O gece bitmek bilmedi.

Kimi zaman ümitlendiler, kimi zaman "ya iptal olursa" diye gögüs geçirdiler.

Ertesi gün saat 11.00.............. ......11.30........11.45..

.....gözleri yollarda korku ile postacıyı beklediler.

Bir taraftan postacı gelmesin diye dua ediyorlardı.

Tam 12 ye 5 kala postacı yolun başında gözüktü "belki bize gelmiyordur" diye ümitlendiler.

Ancak postacı gelip kapılarını çaldı. Moiz büyük bir  kederle koltuğa çöktü.

Aron' da çaresiz kapıyı açtı ve postacının elinden telgrafı aldı.

Sevgili Dostlar,

Bugün 17. ci bültenimizi çıkardık. Görev süremiz içersinde yapmamız gereken görevin 1/3 lük bölümünü geride bıraktık. Bu süre içersinde bazı dostlarımız bize çok büyük destek verdiler. Sevgili dostlarımıza sonsuz teşekkürlerimizi ve sevgilerimizi iletiyoruz.

Biz bu dostlarımızın desteğini almaya devam edeceğimizi ümit ediyor ve onlara güveniyoruz. Ancak bütün dostlarımızın ve sevgili eşlerinin de imkanlar dahilinde istedikleri taktirde katkı sağlayabileceklerini de biliyoruz. Bu nedenle görev süremiz bitinceye dek sizlerden destek istemeye ve almaya gayret göstereceğiz. Lütfen bize yazmayı deneyin. Çok zor olmadığını göreceksiniz.