Merhaba sevgili dostlar;

Yıllardır düzenli olarak çıkan bültenimizin iki haftadır yayınlanmadığını duyunca bir şeyler yapmak ve bu açığı karınca kararınca kapatmak gerektiğini düşündüm.Ne de olsa ilk kez düzenli haftalık bülteni Hülagu’nun döneminde çıkartmıştık ve o zaman bülten komitesi bendim.Bundan kaynaklanan bir sorumluluk hissettim anlaşılan.Sadece 7 yıl önce çıkarttığımız bülten elektronik ortamda değildi,şimdiki kadar da gelişmemişti.Yani sizin köşeniz,film köşesi kitap köşesi,bize yazınız falan gibi bölümleri yoktu.O zamanlar her salı ya da çarşamba Himmet’in sekreteriyle aramızda çılgın bir faks trafiği yaşanır,bir sürü tapaj ya da dizgi hatası yapılır,bir sürü işimin arasında hataları düzeltmeğe çalışırım ve saire ve saire derken haftanın önemli kabuslarından birini yaşardım ilk zamanlar.Sonraları şimdi adını unuttum, kızcağızla ahbap olduk,heyecana alıştık ikimiz de,dönem bitince de inanılmaz bir boşluğa düştük.Tük diyorum çünkü eminim o da bu adrenalinin eksikliğini hissetmiştir bir süre.Hey gidi günler hey…. derken süper teknolojik bültenlerin yayınlandığı bugünlere geldik.

Bugün ,okuduğum bir kitabı paylaşmak istiyorum sizlerle.Yine 20.yüzyılın başında İstanbul.Bu kez Halide Edip’in hayatı.Frances Kazan tarafından kaleme alınmış.Frances Kazan ,Elia Kazan’ın sanıyorum 3.eşi.Ünlü yönetmen ,sanatçı Elia Kazan hatırlarsınız belki İstanbul’da doğmuş.Kayseri’de doğduğu söylenirdi hep,ancak ailesi Kayseri’den İstanbul’a göçmüş,Elia da orada  doğmuş.Daha sonraları ABD’ye göçmüler.Elia rivayete göre kendini hep Anadolu’yla  özdeşleştirimiş.Frances türk araştırmaları alanında yüksek lisans yapmış, türk tarihi ile yakından ilgilenmiş, Halide Edip’in hayatını Halide isimli romanında,birinci kocasından ayrılışına ,neredeyse 2.meşrutiyete kadar güzel ve akıcı bir dille kurgulamış.Doğu batı çelişkisi,batılı düşünen,biraz İngiliz ya da Amerikan hayranı,dinci akımlara kendini kaptırmış padişaha rağmen , kızını Amerikan Koleji’nde okutacak kadar ilerici  ama aynı zamanda garip bir çelişki olarak çok eşli bir babanın varlığı,tipik bir Osmanlı hanımı anneanne ve doğa üstü güçleri ile iki kültür ve iki dil arasında büyüyen Halide Edip’i biraz da mükemmelleştirerek anlatmış yazar.İki farklı dünyanın kaynaşarak bir değer yarattığını ortaya koymuş.Cumhuriyet öncesi Osmanlı yaşamına ilgi duyanlar içinse çok güzel tasvirler var.Bir yandan Üsküdar’da ya da Beşiktaş’ta geçen haremli selamlıklı Osmanlı tarzı konak hayatı,bir yandan Pera’da azınlıkların ve yabancıların günlük yaşantıları anlatılıyor. Grand Rue de Pera ya da Cadde-i Kebir’deki kafelerde ,café au lait içip kruvasan yiyen,lafta ilerici kocaların kollarına peçeli karılarını takarak kafelere gitmeleri,ve de hatta çok eşliliği kendilerine gelince hak görmeleri,bu ve benzeri kültürel çelişkiler, zıtlıklar güzelce ortaya konmuş.Nedense Pera’da peçesiyle pasta yiyen Halide’yi hem okuyunca,hem de sizlere anlatırken şimdi, 2005’in İstanbul’unun  Akmerkezi’ndeki Starbuckcafe’de gördüğüm,peçeli kadın geldi gözlerimin önüne,peçesinin altından frappucino içiyordu .Halide’den farklı olarak isteyerek bu yolu seçmişti.Ne yardan ne serden misali…

Kalın sağlıcakla

Rtn.Fatma Kızılırmak