Anadolu Dilleri deyimi, M. Ö. yaklaşık olarak 2. binyılın ortalarından Hellenistik çağın başlangıcına kadar Anadolu’da yaşamış yerli halkların dillerinin incelenmesine verilen bir isimdir. Bu diller arasındaki akrabalık ilişkileri, Hint-Avrupa dil ailesinin özgün bir branşına konu oluşturmaktadır ve bilinen en eski Hint-Avrupa kökenli dillerin temel örneklerini teşkil etmektedir. Anadolu’da 2. binyılda kayıtlara yansımış Hint-Avrupa kökenli diller, Neşa dili (yanlış bir şekilde Hititçe olarak adlandırılmaktadır), Luwice ve Palacadır. Neşa dili, bugün Boğazköy olarak bilinen Hattuşa kentinde büyük bir devlet kurmuş ve yaklaşık 500 yıl boyunca Anadolu ve Önasya tarihine yön vermiş halkın dilidir. Luwice, batı ve güney batı Anadolu’da yaşayan değişik halkların dili olarak tanımlanmaktadır. Palaca ise, orta batı Karadeniz’de varlığını sürdürmüş, siyasi ve askeri bakımdan etkisiz bir halkın dilidir. Her iki dilde de yazılmış özgün belgeler yoktur. Bunlar, Hattuşa’da ele geçen çivi yazılı tabletlere çoğunlukla dini sebeplerden dolayı yansımışlardır.

Birinci binyılda bu dilleri Hiyeroglif Luwicesi, Likçe, Milyaca, Karca, Lidce gibi diller izlemektedir. Hiyeroglif Luwicesi, genel olarak, birinci binyılla karakterize edilmektedir. İkinci binyılda Hiyeroglif Luwicesinin kullanılmış olup olamayacağının kesin bir tanımı yapılamamaktadır. Hiyeroglif yazısı, Anadolu’nun en özgün yazı sistemidir. Bu yazı ile kayda geçirilmiş anıtlara, baskı ve mühürlere güney doğu Anadolu’dan İzmir ve Çanakkale’ye kadar geniş bir alanda rastlanmaktadır. Eski Anadolu Dilleri filolojisinin son yirmi yıldaki en önemli gelişmelere imzasını vuran araştırma sahası Hiyeroglif yazılı anıtlar alanında gerçekleşmektedir. Hiyeroglif Luwicesine en yakın dil, Milyaca’dır. Bu dilde sadece iki anıt ele geçmiştir. Ne yazık ki, dilin çözümlenmesinde çok az bir gelişme kaydedilmiştir. Milya dili, Likçe aracılığıyla korunabilmiştir. Likçe, birinci binyıl Anadolu dillerinin en çok gelişme kaydetmiş dillerinden bir tanesidir. Buna rağmen, dilin sözlük yapısının ancak üçte biri anlaşılmaktadır. Karca, çok yakın zamanlarda çözümlenmiş bir dildir. Kaunos kentinde bulunmuş Grekçe-Karca bir çiftdilli yazıt, dilin çözümlenmesini garanti etmiştir. Lidce, eski Anadolu dilleri alanında çözümlenmiş ilk dildir. Çözümleme geçmişi, yaklaşık 120 yıl kadar geriye gitmektedir. Sardis kentinde ele geçirilmiş olan Aramca-Lidce, Grekçe-Lidce çiftdilli yazıtlar aracılığıyla dil çözümlenebilmiştir.

Bütün bu diller, Avrupa’da konuşulan Latince, Yunanca, Almanca, Fransızca, Rusça ve benzeri dillere, eski Hint metinlerinin dili Sanskritçe’ye ve Pers-Avesta-Pahlavi-Farsi dillere akrabadırlar. Ancak çözümleme bakımından eski Anadolu dilleri bütün bu dillerin oldukça gerisinde kalmaktadır ve üyelerinin tam niteliği hakkında hala çok az şey bilinmektedir.

Hint-Avrupa kökenli dillerin dışında Kaskas Dilleri de Anadolu’da konuşulmuştur. Hatti dili, Hurri dili ve Urartuca bu gruba girmektedir. Bunlar bugünkü Gürcüce, Lazca, Çeçence, Abhaza ve Dağıstani dillerine akrabadırlar.

Ayrıca, bazı Sami dilleri de Anadolu’da ortaya çıkmaktadır. Kayseri yakınlarındaki Kaniş Karum’unda Anadolu’ya özgü bir Akadca kullanılmıştır. Ayrıca, klasik Akadca ikinci binyılda Anadolu’da diplomasi diliydi ve devletlerarası yazışmalar bu dilde yapılıyordu. Birinci binyılda ise, gene bir Sami dili olan Aramca, Pers devletinin diplomasi dili olarak değişik halklar arasında kullanılmıştır. Gaziantep civarlarındaki Luwi kökenli Sam’al devletinin resmi dili de Aramcaydı. Esasen bir Lübnan devleti olan Fenike’nin en önemli belgelerine Adana civarlarında rastlanmaktadır. Bu dilin etkisi Alanya’ya kadar uzanmıştır. Bu diller de bugünkü Arapça ve İbranca’ya akrabadır.

Bütün bu dillerin dışında kalan, ancak Anadolu kimlikleri açık diller de vardır. Frigçe bunlardan bir tanesidir. Esasen Ermenice de bir Anadolu dilidir. Etrüskçe, bugün pekçok bilim adamı tarafından bu dil grubuna sokulmaktadır. Bir Yunan lehçesi olduğu halde Pamfilya diyeleği Anadolu’ya özgüdür. Pisidya dili, Sidece, Kappadokya dili, Paflagonca, Bithinya dili v.b. hep Anadolu dillerinin zayıf üyeleri olarak sınıflandırılmaktadırlar.

Ancak, Anadolu’nun bilinmezlikleri burada bitmemektedir. Sardis kentinde bulunmuş Sinagog yazıtının dili ve yazısına başka bir yerde rastlanmamaktadır. İskenderun yakınlarında bulunmuş ve bir Sami yazı modeline göre yazılmış Ördekburnu yazıtının dili meçhuldür. Bodrum’da bir antikacıdan satın alınarak yurtdışına kaçırılmış Von Grottus tabletinin dili ve yazısı çözümlenememektedir. Aphrodisias’ta, Perge’de ve diğer yerlerde bulunmuş graffitoların hangi dil ve yazılara ait olabilecekleri bugün bilinememektedir.

Bütün bu hususlardan Anadolu Dilleri filolojisinin daha emekleme evresinde olduğunu ve halen yalnızca çözümleme girişimleriyle yol aldığını söyleyebiliriz. Bütün bu dilleri bir bütün olarak inceleyecek bir bilim dalı, değişik batı ülkelerinde temsil edilmesine karşın, ülkemizde henüz mevcut değildir. Ülkemiz üniversitelerini bildiği bir tek dile mahkum eden kör zihniyet aşılırsa, bu bilim dalının ülkemizde de okutulup öğretilmesinde sayısız yarar olacaktır. En basit faydası: bugün Türkçe’de kullandığımız “anne ve ata” kelimeleri neredeyse tüm eski Anadolu dillerinde de kullanılmıştır ve bize de bu dillerden geçmiştir.

Saygılarımla,

Değerli Başkanım,

KOYE Projesine göstermiş olduğunuz ilgiye ve  Rotary'mize göstermiş olduğunuz ciddiyete teşekkür ederim. İnsanlığa hizmet görevinizde başarılar diler, Rotaryen saygılarımı sunarım.

Rtn.Esat Yılgör

Geçen hafta toplantı çıkışında sevgili Hülagu, sevgili Duran Çiftçi ile yanıma yaklaştı. Şimdi mi sonra mı söyleyelim?, ben sonra söylerim, gibi esrarengiz konuşmalardan sonra bu hafta ‘BEN KİMİM’ Köşesinin konuğu olduğumu öğrendim.

Klasik bir başlangıç yapalım. 14 Nisan 1960 yılında Bigadiç’te doğdum. Bigadiç’i henüz görme fırsatım olmadı. Babamın kaymakamlık ve valilik görevleri nedeniyle Anadolu’nun çeşitli ilkokullarında ben öğrenci, annem öğretmen olarak yaşantımızı sürdürdük. 1972’de İzmir Maarif Koleji (şimdiki Anadolu Lisesi) sınavını kazanmam ve ailemin desteğiyle, onlardan ayrı kalmak pahasına da olsa gitmekteki ısrarım, yıllar sonra değerlendirdiğimde, hayatımdaki doğru kararlarımdan biridir.

O yıllardaki eğitimin kalitesinin yüksekliği, kişisel gayretimle birlikte, kurs ve özel öğretmen desteği olmaksızın 1978 yılında Ankara Tıp Fakültesi’ni kazanmamı sağladı. Bürokrat ve subaylarla dolu bir ailenin ilk hekim adayı olmak, bana benim ileriki yıllarda sağlık alanındaki sorumluluklarımın derecesinin göstergesiydi. Ağabeyim, O.D.T.Ü İşletme tercihini çoktan kullanıp, ihracata başlamıştı bile. Ablam da annem gibi tercihini öğretmenlikten yana kullanmıştı.

Tatilleri, bayramları, yılbaşıları özleyerek, çoğu çalışarak geçirilen 6 yıllık fakülte hayatım, arkadaşlar, hocalar, hastaneler, hastalar ve onların dram ve sevinçleriyle dolu dolu geçti. Babam Siirt’teki görevinden ayrılırken, bir köylünün söylediği (Beyim! Buranın suyunu içen tekrar gelirmiş) sözünü, o zaman ağabeyimin askerliğine yormuştuk. Ancak, mecburi hizmet kurasında Siirt-Pervari’yi çekince, köylünün ağabeyimi değil, beni kastettiğini (daha doğrusu içine doğduğunu ) o zaman anladık. Kulakları çınlasın!

Ben 6 yıl Tıp. Fak. + 2 yıl mecburi hizmetle boğuşurken, tıp seçmeyen lise arkadaşlarım meslek hayatlarını yarılayıp, toruna karışmışlardı bile...

1986 yılında Ankara ‘da göz ihtisasına başladım. İkinci yılda yaşamımın bir başka doğru kararını vererek (umarım Can Bülteni okur), fakültedeki üst sınıf ağabeylerimizden Dr. Can Altay ile evlendim. Eşim Antalya Tıp Fak.de Genel Cerrahi Uzmanı olduğundan, 1990’da buraya yerleştik. Antalya benim için bir ’İlkler’ şehriydi. Yeni evlenmiştim, ilk kez uzman olarak çalışıyordum, ilk kez muayenehane açmıştım, ilk çocuğum Cem doğmuştu. Cem 1990 doğumlu. Antalya Koleji 6. sınıfta, ders ve basket başarısını birlikte götürüyor. Emre 1995 doğumlu Antalya Koleji 1. sınıfta, ders ve sanat başarısını birlikte götürmeye çalışıyor. Onlara buradan iki kocaman öpücük yolluyorum. İki, pardon üç erkek çocuğa sahip olmak güç, ancak bir o kadar da zevkli.

1990 yılından beri SSK Antalya Hst.’nde Göz Uzmanı olarak çalışıyorum. Part time muayenehane ve kurucusu olduğum VİZYON Göz Hastalıkları ve Laser Kliniği’nde çalışmalarımı sürdürüyorum. Mesleki başarımdaki temel prensibim hastalarla empati kurabilmemdir.Branşımızla ilgili vizyonumuzu genişletmek amacıyla eşimle birlikte yurtiçi ve yurtdışı kongrelere katılıyoruz. Türk, Türk-Amerikan Oftalmoloji Dernekleri üyesiyim.

Her yıl Ağustos ayındaki 1 aylık tatil (Bodrum öncelikli), yüzme, deniz aktiviteleri, klasik müzik olmazsa olmazlarımdan birkaçı...

Sevgili Fatma’nın önerisiyle 5 yıl önce Rotary ile tanıştım. Futbol kültürümün az olmasından başlangıçta biraz zorlandım, ama şimdi No Problem.. 2 yıldır Uluslararası Avenü başkanıyım. Sizler gibi dostlar kazanmak, topluma yararlı aktivitelere katılmak beni mutlu ediyor, iş stresimi azaltıyor.

Bak Hülagu! Gördün mü? Çekinecek bir şey yokmuş, bana özgeçmişini yaz demekte....

Rotaryen sevgi ve saygılarımla,

ROTARY BİLGİLERİ...

Bakın sevgili erkek dostlarım,bizler ne istermişiz;

Gökten yağmur değil kadın yağsın ister ***

Kadınların hiç bir şey istememesini ister*

Evli olmak ama bekar gibi yaşamak ister **

Bir bakışı canlar yaksın ister*

Bütün kızları ellemek, el değmemiş bir kızla evlenmek ister*

Aldatmak ve hoşgörülmek ister*

Bilimin bir gün erkeklerin kadınlardan daha zeki olduğunu ortaya çıkarmasını ister***

Kadının kıt akıllısını ister***

Kadının güzel kalça, bacak ve göğüsten oluşan bir süs bitkisi olmasını ister.*

Eskimiş kadını atıp yenisini almak ister*

Aşçı, hizmetçi, anne, hemşire, seks bombası, güzellik kraliçesi karışımı bir kadına sahip olmak ister***

Para ya da bulunduğu konum sayesinde tavladığı kızların, ağarmış saçlarına aşık oldukları masalına inanmak ister***(İşte 'Siyah saçın adı var,kır saçın tadı var' tekerlemesini bayrak edinmiş 40 yaş üstü erkeklere vurulan en öldürücü darbe)

Ne evdekinden ne ötekinden vazgeçmek ister***

Dünyadaki bütün kadınları ister.Verseniz de yetinmez,Marstakileri de ister.****

Evet sevgili dostlarım, siz hiç bu kadar yalanı ve yanlış bilgiyi birarada gördünüz mü? Gerçi içinde gerçek olan bazıları var (Onların yanına doğruluk derecesine göre * koydum ) ama çoğunlukla, külliyen yalan. Beyler, kadındaki cürete bakar mısınız; Söze ilk nasıl başlıyor; Gökten yağmur değil kadın yağsın ister. Nerden biliyon istediğimizi? Tamam, yağarsa itiraz etmeyiz, Allah’ın işidir, karışılmaz deriz ama niye bunu cümle aleme açık ediyon? Hem, yağan kadınlar senin gibi çok bilmiş olursa nice olur bizim halimiz, Amerikan tokadı yemiş Taliban’dan beter olmaz mıyız?

Sevgiyle kalın

SİZİN KÖŞENİZ...

ERKEKLER İÇİN “KADINLARI MUTLU ETME KILAVUZU”

Ankara’dan çok güzel haberler aldık. Rotkoç ifadesini kendi aramızda kullanmamızı anlayışla karşılayan, ancak bu kavramın web ortamında yayınlanarak tüm kulüplerle paylaşılmasını pek de doğru bulmadığını ifade eden sevgili Guvernörümüz Ömer Tezcan’ın, son olarak Rotkoç sözcüğünü sıkça telaffuz etmeye başladığını öğrenmiş bulunuyoruz. Hatta bir rivayete göre Guvernörümüz Rotkoç dostlarımıza selam bile göndermiş. Ne hoş değil mi... Böyle giderse, bölge asambleleri ve konferanslarında protokole bile alınabileceklerini düşünüyoruz.

Söz Rotkoçlar’dan açılmışken, sevgili Erkan’ın yukarıdaki yazısına değinmeden geçmeyelim. Yazıyı dikkatle okuduğunuzda, kendisiyle ilgili iki özelliğin hemen ön plana çıktığını görüyorsunuz. İlki, son günlerde alabildiğine duygusallaşmış olması, ikincisi de kendisini ciddi ciddi köşe yazarı gibi görmeye başlaması. Naci’nin kıskançlık krizleri geçirme aşamasına geldiğini de dikkate alırsak, yakında Rotkoç köşesinde Erkan için ayrı bir bölüm açmak zorunda kalabileceğimizi düşünüyoruz.