Beklentilerimin aksine oldukça huzurlu ve sakin bir dönem geçirdik birlikte. Güzel işler başardık. Dostluklarımız gelişti diye düşünüyorum, eşli gecelere ya da toplantılara, ya da eşler toplantılarına artan katılım da sanki düşüncemi doğruluyor. Perşembe toplantılarının programlanması ile ilgili zaman zaman taşıdığım kaygı dışında, ki Suna Pekuysal’ın toplantıdan 10 dakika önce gelmeyeceğini duyunca düşüp bayılabilirdim, hiç olumsuzluk yaşamadığımız inancındayım. Konuşmacı beklemek ve kapıdan görününceye kadar yoksa gelmeyecek mi diye telaşlanmak gerçekten oldukça sıkıntı verici bir durum ki, bu sıkıntıyı her halde bugüne kadar tüm başkanlar yaşamış ve gelecekte de yaşayacaklardır. Kürsü de ürkütücü ilk başta, sonraları rahatlıyor insan elbette. Hitap ettiklerinin onun falso yapmasını izlemek için değil de, iyi niyetle dinlediklerini anlayıncaya kadar heyecan sürüyor.

Evet, sevgili güzel insanlar, artık bana, geçmiş dönem başkanları arasındaki yerimi almadan önce, sadece, bana ve ekibime gösterdiğiniz güvene, hoşgörüye ve her koşulda sormadan verdiğiniz desteğe teşekkür etmek düşüyor. Şimdi bayrağı yeni başkanımıza devretmeğe hazırım.

Sağlıkla, mutlulukla hep birlikte sevgi tohumları ekmemiz dileğiyle.....

Rotaract sevgi ve saygılarımla...

• (9) Hasanali Gönen
• (6) İbrahim Coşar
• (5) Mustafa Yapan
• (4) Fatma Kızılırmak
• Teoman Süer
• Yaşar Süzen
• İbrahim Şencan

BEN KİMİM?... Kendi Kaleminden Rtn.Hülagu Şencan

09.10.1957’de “Karanfilli Baymurat dede oldu” şeklinde yerel basında haber olmak gibi pasif de olsa bir başarıyla başlayan yaşamım, ilkokul yıllarımın geçtiği Almanya’da Bremen Mızıkacıları piyesi sonrasındaki “Eşeği oynayan başroldeki Türk zıplamaktan yerinde duramadı” manşetini saymazsak, haber niteliği taşıyacak her türlü girişim ve eylemden uzak bir biçimde bugüne dek kendi halinde sürüp gitti.

İlkokula kaydedildiğim günkü duygularımın “Eyvah, mahvoldum, hayatım karardı” türünden endişenin ötesinde panik boyutunda olduğunu çok iyi anımsıyorum. Bu durum hiçbir dönemde çalışkan bir öğrenci olamamama açıklama getirdiği gibi, tahsil hayatım boyunca irili ufaklı yanlış kararlar vermeme de neden oldu. İstanbul Erkek Lisesi’nde aklımca herkesten farklı davranmak için ek lisan olarak İngilizce yerine Latince’yi seçmiş olmamdan tutun da, ÖSYS’da tercih listesinin ilk sırasına, en sonuna yerleştirdiğim Ankara DTCF Tiyatro Bölümü yerine, “Hekim hem itibar, hem de para sahibi olur” düşüncesiyle Çapa Tıp Fakültesi’ni yazmama varıncaya kadar önemli hatalardı bunlar.

Üniversitedeki ilk yılımdan itibaren girdiğim bütün derslerde çantamdan psikiyatri kitapları eksik olmazdı. Mezun olmaya çok az bir zaman kalmışken “Hekimlik bu kadar da soyut olmamalı” diye psikiyatriden çark edip, ele gelmeyen insan ruhu yerine, onun kaynağı olan ve daha bir elle tutulabilir özellikler taşıyan beynini tercih ederek nörolojide karar kıldım. Ancak bu kez de fazla aceleci davranıp, yanlış yerde ihtisas yapınca, hatalı hamlelerime bir yenisini daha eklemiş oldum. Bütün bunlar, 12 yıl önce vermek zorunda kaldığım meslekten uzaklaşma kararını kolaylaştıran unsurlardı.

Doğru şeyler de yaptım elbette. Dokuz yıl önce, o zamanlar benim gibi müzmin ve kararlı bekar kompozisyonu çizen yakın bir arkadaşımın sağdıcı olarak katıldığım düğününde, o akşam gelinin nedimesi rolünü oynayan kadına yıldırım aşkıyla tutulup, paldır küldür evlendim. Birlikte alınan kararlarda doğru olanı yakalama şansı belli ki daha yüksek oluyor. Yaşantıma birdenbire giriveren sevgili Deniz’le birlikteliğim uzadıkça, bireysel tarihimde çok önemli değişikliğe neden olan bu kararın yerindeliğini her geçen gün daha da iyi görebiliyorum.

Bugün sürdürmekten memnun olmadığım ve rahatlığına rağmen mümkün olan en kısa süre içinde uzaklaşmayı arzu ettiğim bir işle uğraşıyorum. Ayrıca, günün birinde “Doğa Cennetinden Arabesk Beton Salatasına” adıyla ders kitaplarına geçecek ve dünya klasikleri arasındaki yerini alacak olan Antalya’da, onun çarpık ve hüzünlü değişimine tanıklık edenlerden biri olarak yaşamaktan yana da sıkıntılıyım. Ancak bu olumsuzluklara rağmen ve içinde bulunduğum koşulların avantajlarını gözardı etmeksizin, güzel ve iyi olan her şeyin her zaman ve her yerde birarada bulunamayacağını kabullenerek, halinden memnuniyet duyma oyununu sürdürüyorum.

Yaşam kadar karmaşık ve derin olmasa da, Rotary’nin de bir oyun gibi algılanabileceğini düşünüyorum. Ve bu oyundan tat alabilmenin, tıpkı diğerlerinde olduğu gibi, ancak kuralların benimsenmesiyle ve katılımcıların hangi nedenle oyunda yer aldıklarının bilincinde olmalarıyla mümkün olabileceğine inanıyorum. Aradıklarını bulamadıklarından yakınanların da, sorunu Rotary’de ya da kulüpte olduğu kadar, kendi bakış açılarında ve yorumlarında aramaları gerektiğini düşünüyorum.

Varoluşumuzun küçücük bir parçası olan yaşamımız da benzer yaklaşımı gerektirmiyor mu zaten? Mutlu olmak biraz da neyi, nasıl, ne kadar sorguladığımıza ve kalabalıkmış gibi görünen yaşantımızda aslında başbaşa yolculuk yaptığımız benliğimizle ne ölçüde yüzleşebildiğimize bağlı değil mi?

Rtn.Hülagu ŞENCAN

ANTALYA’DA ÖNÜMÜZDEKİ GÜNLERİN ETKİNLİKLERİ

• FalerisindeGg Bu yıl 8 Haziran - 6 Temmuz tarihleri arasında gerçekleştirilen 9.Uluslararası Opera ve Bale Festivali’nin Temmuz ayı etkinlikleri aşağıdaki gibidir;
• 01 Temmuz FUENTEOVEJUNA İspanyol Ulusal Balesi
• 02 Temmuz FUENTEOVEJUNA İspanyol Ulusal Balesi
• 04 Temmuz TOSCA Mersin Devlet Opera ve Balesi
• 06 Temmuz ROMEO ve JULİET Litvanya Ulusal Opera ve Balesi
• Orkun Ozan Sanat Galerisi’nde yer alan Tufan DAĞISTANLI’nın seramik sergisi 5 Temmuz’a kadar açık kalacak. Sergide yer alan 31 seramik panoda Antalya’nın tarihi ve doğal güzellikleri anlatılıyor.
• ANSAN‘da yapılacak olan;

01-20 Temmuz Antalya Atölyelerinde Sergi

22-30 Temmuz Ansan Üyesi Plastik Sanatlar Karma Sergisi

24 Temmuz Dolunayda Şiir ve Müzik Gecesi etkinliklerine katılabilirsiniz.

• Antalya Müzesi Sergi Salonu’nda açılacak olan

Selva BÜYÜKYAZICI’nın Resim sergisi 01-15 Temmuz tarihleri arasında

Ömer GÜNGÖR’ün Resim sergisi 16-30 Temmuz tarihleri arasında ziyaretinize açıktır.

Efendim, makaleme teşebbüs eylemeden önce, tekmil Antalya Rotary muhterem zevatının; dört senede bir memleket ahalisinin, hasılının husuluna binaen idrak ettiği, mübarek 2002 senesi cihan futbol bayramını hararetle tebrik ederim. Efendim affınıza sığınarak, eğer ukalalık olarak da addedmez iseniz; bu bayramın sair ecnebi memleketlerde olduğu gibi, memleketimizde de milli ve dini bayramlarımızın arasında nasıl olup da yer aldığını ve işaret ettiğim bayramlardan, mana ve ehemniyet nüanslarını tefrike mahsusen izah etmek isterim.

Bu bayramın en mühim nüansı; süresinin otuz gün olmasıdır. Mamafih bu hususat, on iki ayın sultanı ramazanla muvazileşse dahi, kıssadan hissemizin mevzusundan hariçdir nitekim. İkinci ehemniyetli nüansı da; maalesef, akça ya da euro yani avrupalı ecnebi parası misali dininin ve imanının olmamasıdır. Filhakika, bu bayramın dinsiz ve imansızlığına rağmen, işbu bayram; stadyum adı verilen mabetlerde; kilise korosu ve orkestrası muadili, mamafih; umumiyetle davul, trampet misali vurgulu, borazan ve zurna misali üflemeli sazlardan teşekkül eden ulvi ve ruhani bir orkestranın icra ettiği, adeta tasavvufi mahiyette musiki hemhalinde futbol müsabakası seyircilerinden oluşan dev koronun terennüm ettiği; arajmanı, düzenlemesi ve güftesi anonim ve fakat lakin; ar, haya ve hicap fakiri nağmelerin ilahiler misali faslı suretiyle idrak edilmektedir.

Üçüncü mühim nüansı; bu bayramda; davar, dana, deve, koç vesaire gibi hayvanların kurbanı yerine, kurban edilmek üzere yedi düvvel memleketin ( tahminen 72 ) kurayla münasebet ve müsabaka ederek; ceman 36 adet kurbanlık memleket tesis etmeleridir . Ayrıca bu bayramda; bizim şeker bayramlarında ifa ve icra edildiği gibi; akide şekeri ve bonbon ile baklava, antep usulü fıstıklı sarma, vezir parmağı, dilber dudağı gibi haz alarak rağbet ettiğim tatlıların; futbol bayramı müsabakaları esnasında , misafir memleket takımlarının birbirlerinin müsabakacılarına ikram etme adeti de maalesef yoktur. Bunlar bu ulvi tatlı ikramını, birbirlerine attıkları gollerle yapmakta olup; ikramının kemiyeti yani adedi yekdiğerinden fazla olan takım diğerini kurban eyleyerek bayram dışına atmaktadır maalesef. Bayram dışına kakılan takım için; hasım memleket kumpanyasından yedikleri gollerin, işkembelerinde hazmedilmesinin adeta mümkünatsız olduğu, tadının ise; aile terbiyem müsaade etmiyor ama, ve fakat lakin tezek lezzetinde olduğu, işbu hususatı fiiliyatta işleyen faillerin, fiillerine fiiliyatta maruz kalanlar tarafından ifade edilmektedir. İşbu cürüm ve vukuata misalen; bu fiil geçtimiz cumaertesi günü, maalesef misafirperverliğimize adeta gölge düşürürcesine, fail sıfatıyla milli futbol kumpanyamızca Senegalli garibanlara karşı icra edilmiştir.

Şahsımın pek bir ehemniyet telakki ettiği, en mühim dördüncü nüans ise; bu bayramı icra edenlerin yani; muhtelif memleketlerin milli futbol kumpanyalarının playerlerinin münhasıran er kişi olmalarıdır. Tekmil dünya ahalisinin, bu hususatın tafsilatına vakıf olmasının mühimniyatı o kadar aşikaranedir ki, bayramın lakap ve mahlasında alenen, ayan ve beyan ; er kişi ibaresinin bulunması dahi lüzumsuz telakki edilmiştir. Hanımefendiler için; bizzatihi şahsımın da er kişi zihniyetinin mümtaz ve vasati mümessilliğine binaen; umumi içtihade biatla, işbu hususda şahsi mütaalamın, umuma mütenasip mihvalde olduğu gibi; kendilerinin yani hanımefendilerin filhakika bu bayramın, beyan ettiğim mücbir sebebler hasebiyle seyircileri olmaları mukadder ve mecburidir. Çünkü kendilerinin hanımefendi olmaları münasabeti ile hüner, liyakat, maharet, ve dirayetlerinin de; er kişilere kıyasen kifayetsiz olmaları hasebiyle pek uygun olanın da, bu olduğu hususunda; şahsım da dahil olmak üzere umumi er kişi kamuoyunda umumi mutabakat ve kabul vardır nitekim. ( tafsilat için Bkz, Erkekçe, pek Erkekçe Ansiklopedisi Bölüm xy, sayfa 3100 )

Hatta ve dahi şahsi kanatime göre; erkekler, bugüne kadar, hanımefendilere, yükseklerden yolunu kaybedip de omuzlarına tünemiş kuşlar gibi muamele ifa etmişler; daha narin, daha kolay rencide olabilir ve infial edebilir, daha ehlileşmemiş, daha kaprisli, daha tatlı, daha ruhla dolu birşey gibi; en mühimi de kafesten uçmaması gereken bir şey misali. Hanımefendilere; şahsım gibi düşünenlerin namına naçiz tavsiyem; omuzlarımıza tünedikleri yetmedikleri gibi; daha önce bahsettiğim üzere; biz er kişilere kıyasen hüner, maharet ve dirayet bakımından kifayetsizlerine rağmen, ellerimizden aldıkları filhakika bizlerin rahatlıkla ifa edebileceği; mesleki ve içtimai fiiliyatlardan yani; büro ve fabrika gibi işlikler ile cemiyet ve fırkaların amirlik ve kahyalıklarına dair faaliyet ve amellerini terkedip şahsi rızalarıyla mutfaklarına dönsünler, kendilerine pek de münasip ve mütenasip olan; ayaktopu müsabakası seyirciliği misali ait oldukları yere yani; tribünlere çıksınlar; ve pençelerini üzerimizden çeksinler ki topumuzu rahat oynayalım, eve iç huzuruyla avdet edelim. Karnımız aç çünkü.

Saygılarımla;

Bu dönem en büyük eksiğimiz neydi biliyor musunuz? Dostlarımızın eleştiri ve önerilerini içeren yazıları... Bir iki cümleden oluşan kısacık bir yazı bile inanın çok şey ifade ediyordu. Sizlerden ricamız, gelecek dönem bu zahmetli görevi üstlenecek olan Osman Berberoğlu ve ekibini fırsat buldukça motive etmeniz. “Nasıl yapacağız bunu?” diye soruyor olabilirsiniz... İşte size en alasından bir motivasyon örneği:

Sevgili Hülagu,

Aslında bir derneğin etkinliklerine ait bilgi ve haberleri sürekli bildirmekten ibaret bültenimiz, değerli ekibiniz elinde  canlı bir internet yayınına dönüşerek  kuru  bir metin olmaktan çıkmış, zengin içerikli, ilgi ile izlenen  neşeli, zaman zaman ironik ve filozofik bir yapıya kavuşmuştur. Bu yüzden  başta siz ve sevgili Oktay Yiğitbaşı olmak üzere görev alan tüm ilgililerimizi içtenlikle kutluyorum. Ümit ederim yeni dönemin ekibi de bu çizgiyi kaybetmeden yayını sürdürerek onun bir gelenek haline gelmesine yardımcı olur.

Bu arada zaman  zaman ismim geçtikçe şahsım hakkında  bültende yer alan tüm nazik ve lütufkar düşünceler için de ayrıca şükranlarımı sunarım. Bunları gerçekten hak etmiş olmayı çok isterdim.

Saygılar